YANGIN VAR

Sirkeci Şaban vardı bir zamanlar 
Ben Altıparmak kızıydım. Okulum Heykel'de olduğundan istinasız her gün Altıparmak semtinden çıkardım Heykel'e. "Çıkmak" sözcüğü ta o zamanlardan yapışmış dilimize, oysa o kadar yüksekte bir semt de sayılmazdı Heykel. 
Okula giderken belediye otobüslerine pek binmemi istemezdi evdeki büyükler. Malum sıkış tepiş olurdu otobüsler ve her nasılsa okul giriş çıkış saatlerinde orta yaşta amcalar türerdi! Kızları rahatsız eden bu "amcalar"ın gazabından uzak durmak isteyen öğrenci kızlar, dolmuş denilen küçük taşıtları tercih ederdi o yıllar. Şimdi durum nasıl bilmiyorum çünkü Bursa'dan uzaktayım. 
Bursa'nın şehir merkezi, yani Atatürk Heykeli'nin bulunduğu semt Heykel, belleğime kazınmış isimlerle doludur. Ahmet Vefik Paşa Tiyatrosu, Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Valilik, Adliye, Dilek Sineması, Tayyare Sineması, Yeni Karamürsel Mağazası, Kafkas Pastanesi, Sirkeci Şaban hepsi de Heykel'deydi. Sabah dolmuşla çıkılan H…

ODTÜ lü olmak koşmak demek. ODTÜ yü kazandığın okumaya başladığın andan itibaren koşmak demek.Derslere zorunlu olduğun için değil severek gittiğin için koşmak demek. Sınıftan çıkıp yemekhane koşmak, kütüphaneye koşmak, aşık olduğun kızı görebilmek için mimarlığa, işletmeye, felsefeye koşmak. 10 Kasım larda Anıtkabire, Cumhuriyet bayramında caddeye fener alayına baloya, 23 Nisan ve 19 Mayıs larda stadlara koşmak. Bugün de arkadaşlarımız öğrencilere burs imkanı sağlayabilmek için İstanbul Maratonun da koştular. Başta Orhan Tola olmak üzere ismini sayamadığım tüm arkadaşlarıma sevgi ve saygı dolu tebriklerimi sunuyorum. Yine üniversiteler arasında en yüksek katılımı ODTÜ lü mezunlarımız sağladı.
Koşucularımızla gurur duyuyorum.
Orhan Tola
Bülent Fil
Yücel Demir ve eşi Nadir Çetinkaya Mustafa Fatih Akbostancı
Tayyar Tuğutlu Erdal Elbay
Kubilay Dinçer (Kaçuv adına koştu)
Daha adını sayamadığım görüntüsüne ulaşamadığım bir çok ODTÜ lü arkadaşım koştu bugünkü 38. İstanbul Maratonunda
Sevgilerimle

İtalya da rihter ölçeği ile 6 ve üstü şiddette yakın zaman içerisinde 3 deprem oldu. Biliyorsunuz yerkürenin merkezindeki soğuma devam ettiği sürece bu depremler dünyanın çeşitli noktalarında olmaya devam edecekler.Bilimsel açıklaması ne yazık ki yaşayanları tatmin etmeyen bir olaydır bu deprem.  O yüzdendir ki din bezirganları bunun bir çeşit sınama olduğunu söyleyip nemalanmaya çalışırlar. İtalya da ki depremde dikkatimi çeken bir nokta en fazla zararı bu dini mekanların gördüğü oldu.  En azından basında paylaşılan gotoğraflar bu yönde. Oysa şarabın su yerine içildiği hamurun alkolsüz yenmediği Hristiyanların en kutsal mekanlarında bazılarının yer aldığı bu topraklarda içkili yerler sapa sağlam dururken dinleri gereği kutsal sayılan yerler hasar görmüştü. Fotoğraflarda görüntülerde dikkatimi öeken rahibelerin bizim kara çarşaflılara ne kadar da çok benzediğidir. Her neyse asıl derdim bu da değil. Son deprem için rihter ölçeğine göre 6.6 şiddetinde olduğu belirtildi. Hemen aklıma bizim 1…

Cübbeli din tüccarları iyice midemi bulandırmaya, bağırsaklarımda gaz yapmaya başladı. Bunlar öncelikle görüntüleri ile rahatsızlık veriyorlar. 
Siz ne derseniz deyin neyin hakkını savunursanız savunun din tüccarlarının din bezirganlarının kullandıkları en önemli argümanların başında gelir, cübbe, sakal ve türban. İşte bu cübbeli bezirganlardan bir tanesi Irak taki Sadr hareketinin lideri Mukteda el Sadr efendi Bağdat Türk Büyükelçiliği önünde gösteri yapmaya çağırdı taraftarlarını. Bu açıklama Irak Hükümetin den tepki görmedi. Kısacası böyle bir durum Irak tarafından Türkiye ye açılmış bir savaş ilanıdır. Düşünün Türkiye deki cemaatler Irak Büyükelçiliği önüne yada başka bir devletin toprağına bu şekilde bir saldırı gerçekleştirirse ne yada neler olur.
Bu adam 2009 yılından beri Türkiye nin gündemindedir. Şii mezhebinin liderlerinden bir konumundadır. İran güdümündedir. Irak ta sürekli olarak mezhep savaşı çıkarmak için tahrik peşindedir. Birgün dahi barıştan, kardeşlikten söz etmemişt…

Bugünler de akıllarına geldi "Proje Okul" ile yapılanlara karşı çıkmak. Oysa bu proje 1980 den beri işliyor. Hangi yıl ne kadar ilmik atılacak eğitim sistemi ne kadar bozulacak ve çözülemez hale gelecek. Bugün hala din bezirganlarına inanıp peşinden sürüklenen yığınların arkasından sadece cahil bunlar deyip geçiştiriyoruz. Bu konuda birçok yazı yazıldı çizildi sosyal medyada yer buldu. Basının güçlü kalemleri yazdılar. Peki sonuç yazılanlara selam yola devam. 15 Temmuz tam bir tiyatro. 270 kişi ölmüş tiyatroyu hazırlayan ve sahneye koyanlar için zerre kadar önemi yok. Her seferinde gündemi meşgul edecek yada daha tatsız bir tabirle gıdaklayan tavukları besleyecek arpa darısı atıyorlar ortaya. Bu proje okullar ile ilgili yazılan güzel yazılar var tabii ki! http://www.cumhuriyet.com.tr/m/koseyazisi/614342/Proje_okullar.html http://www.sozcu.com.tr/2016/yazarlar/yilmaz-ozdil/ogretmen-1448672/ http://www.sozcu.com.tr/2016/yazarlar/tokmak/proje-okul-safsatasi-1448578/ http://odatv.c…

Bugün günlerden 15. 2016 yılının Eylül ayının 15. günü bugün. Ayın yarısı, bayramın dördüncü günü. Annesiz babasız geçen bi bayram mı olurmuş. Olmuyor zaten. Bu bayramı İstanbul'u gezerek geçirelim dedik. Yabancı değil yahu kendileri hayat arkadaşım olur. Hadi dedik hergün bir keşif. İlk gün Balat'ta aldık soluğu. Tarih kokan Balat'ın her sokağında bir dükkan açılmış türkçesi unutulmuş kahveciler asortik cafe yazılarıyla. Her sokağında elinde makina gençler gördükleri her nesnede basıyorlar deklanşöre. Eskiden severdim deklanşör sesi keyif verirdi. Şindi makinalar ileri teknoloji lens ayarı yok filtre yok objektif netlik ışık herşey otomatiğe bağlanmış. Buram buram tarih kokacak sanıyorsanız çok beklersiniz. Tarih var evet ama hor kullanılan arnavut kaldırımları değil sadece yıllara tanıklık eden o evlerde hor kullanılıyor. Çamaşırlar sokağı kesiyor evden eve çekilmiş iplere asılan sararmış yıkandığı belli olmuyor ne yazik ki. Bazıları pencere demirlerine asılmış. Çamaşır a…

Domates dalında kızarırsa güzeldir. Son dönemde domatesler yeşil toplanıp güneşte kızartılıyor. Durun hemen celallenmeyin. Yazının domates ve ailesi ile bir ilgisi yok yazı kısaca akıllı telefon kullanımı ile ilgili abuk sabuk hatta azıcıkta sapık yazılar.Bugün bir yazı okudum bu konu ile ilgili malesef ironi yapayım derken sapıklık yaptığını açık açık itiraf eden bir yazı. Aynen şöyle başlıyor arkadaşlar ile bir lokanta da oturmuş sohbet ederken yan masadaki 3 kişilik aile gözüme takıldı. Genç bir çift ve çocukları. Sapık herif sana ne yan masadan anladık röntgencisin ama hadi bir baktın tamam yeter dön önüne sen. Efendim masalarında sohbet tatlıymış ama bu aile sohbet etmek yerine yemeklerini yiyip ellerindeki telefonlardan başlarını kaldırmıyorlarmış. Adam hem sapık hem de yemeğe beraber geldiği arkadaşlarına karşı saygısız. Bu arada çok bilgili entel olduğunu vurgulama yöntemi aynı akıllı telefonun ingilizce nasıl söylendiğini yazmak. Çok ağır eleştirdiğimi düşünebilirsiniz. Evet a…